Drie Nederlanders kleuren Scheeßel, Jack Bell viert eerste WK-zege op Eichenring

πŸ“ Reportage de Scheessel 24 aug. 2026 19:47 Bijgewerkt 24 aug. 2026 19:51

De vijfde ronde van het WK Flat Track werd afgelopen zaterdag gereden in Scheeßel, en daarmee kwam het kampioenschap op de enige 1000 meter baan van de kalender terecht. De Eichenring is geen kort driftbaantje waar je de motor even dwars gooit en klaar bent; dit is gas open, adem inhouden en hopen dat de machine meer conditie heeft dan jij. De FIM omschreef Scheeßel vooraf al als een baan waar topvermogen eindelijk écht telt.

Scheeßel ligt in Nedersaksen, ver weg van het politieke gepraat in Berlijn en veel dichter bij de geur van methanol, zand en licht verbrande ambitie. Het dorp is ook bekend van het Hurricane Festival, dat in de zomer duizenden muziekliefhebbers naar de Eichenring trekt. Normaal hoor je daar gitaren, zaterdag vooral motoren die op standje gehoorbeschadiging stonden.

Bell schrijft geschiedenis

Jack Bell uit Groot-Brittannië pakte in Scheeßel de eerste WK-finalezege uit zijn carrière. De Brit had in de heats al een sterke basis gelegd met 25 punten, maar moest in de finale nog afrekenen met Tim Neave uit Groot-Brittannië, Ondrej Svedik uit Tsjechië en de ongeslagen Ashton Boughen uit Groot-Brittannië. Dat deed Bell zonder omhaal, maar zeker niet zonder druk.

De finale ging over tien ronden, na heats van zes ronden en een Last Chance Heat over vijf. Op zo’n lange baan voelt tien ronden niet als een sprint, maar als een sollicitatiegesprek met je eigen longen. Bell won de finale in 320.152 seconden, voor Neave en Svedik. Boughen, die in de heats werkelijk alles won, kwam niet verder dan plek vier.

Boughen foutloos, maar niet fataal

Boughen was in de heats ouderwets irritant goed. Vier starts, vier zeges, 28 punten en de snelste ronde van de dag met 30.585 seconden in de openingsheat. Daarmee leek de Brit weer op weg naar een avond waarop de rest beleefd mocht figureren. Alleen had de finale andere plannen, en finales zijn nu eenmaal nare dingen als je perfectie wilt verkopen.

Svedik reed eveneens sterk en verzamelde 26 punten in de heats. Gerard Bailo Pelegrin uit Spanje en Neave kwamen tot 25 punten, Bell ook. Menno van Meer reed met 23 punten een ijzersterke kwalificatie, terwijl Thomas Hunt uit Groot-Brittannië met 21 punten ook rechtstreeks naar de finale ging. De lange baan sorteerde hard, maar niet altijd netjes.

Oranje op volle lengte

Met drie Nederlanders aan de start viel er in Scheeßel genoeg door de oranjebril te bekijken. Stef Hamstra is inmiddels geen eenmalige gast meer, want hij staat ook de rest van de Europese WK-ronden aan de start. Jarno de Vries en Menno van Meer reden met een wildcard, en vooral Van Meer maakte daar bepaald geen toeristisch uitje van.

Van Meer reed in de heats naar 23 punten met vijf, zes, vijf en zeven punten. In heat twaalf won hij zelfs voor Pelegrin, Stanislav Ohorodnik uit Oekraïne en Thomas Albers uit Duitsland. In de finale pakte Van Meer ook nog de kopstart. Dat werd uiteindelijk geen podium, maar wel een zesde plek op een WK-avond waar de Eichenring niemand gratis iets meegaf.

Hamstra net naast de deur

Hamstra reed opnieuw met vechtlust en kwam in de heats tot 13 punten. Zijn beste resultaat was de derde plek in de tweede heat achter Pelegrin en Nikita Alyani uit Duitsland. Zijn snelste ronde van 32.047 seconden kwam ook in die heat. Niet spectaculair op papier, maar papier heeft zelden zand in de ogen en een motor naast zich op topsnelheid.

In de Last Chance Heat moest Hamstra bij de beste twee eindigen om alsnog de finale te halen. Ohorodnik won, Santiago Arangio uit Argentinië werd tweede en Hamstra zat er als derde pal achter. De heat had geen ronde langer moeten duren voor Arangio, want Hamstra hing aan zijn achterwiel alsof hij de sleutel van de finaledeur al bijna in handen had.

De Vries degelijk, Bell genadeloos

Jarno de Vries reed met zijn wildcard een solide wedstrijd. Met drie, drie, drie en vier punten kwam hij tot 13 punten, goed voor de vijftiende plek in de daguitslag. In de Last Chance Heat werd De Vries vijfde, achter Ohorodnik, Arangio, Hamstra en Conny Ivarsson uit Zweden. Daarmee bleef ook voor hem de finale buiten bereik, maar zijn optreden was allesbehalve figurantenwerk.

Vooraan werd Bell ondertussen de man van de avond. De officiële FIM-berichtgeving noemde zijn zege een carrière-eerste op dit niveau en zag Neave met zijn tweede plek de leiding in het kampioenschap verstevigen. Bell moest daar in de finale wel elke meter voor werken, want Neave zat hem tien ronden lang op de huid.

Neave pakt het extraatje

Neave werd tweede, maar vertrok niet zonder cadeautje uit Scheeßel. In de finale reed hij met 31.057 seconden de snelste ronde van die heat en pakte daarmee een extra WK-punt. Dat soort details lijken klein, tot je in oktober in Totoras staat en ineens ontdekt dat een wereldtitel soms aan één rondje Scheeßel hangt. Motorsport blijft een gemene boekhouder.

Achter Bell, Neave, Svedik en Boughen eindigde Hunt als vijfde. Van Meer werd zesde, Alyani zevende en Pelegrin achtste. Purtilo pakte plek negen en Ervin Krajčovič uit Tsjechië moest genoegen nemen met plek tien. Ohorodnik en Arangio completeerden de finale, waarbij Arangio uitviel. De Eichenring gaf dus spektakel, maar geen medelijden.

Pijnlijk begin voor Jeanpierre

Voor Sébastien Jeanpierre uit Frankrijk was de avond al voorbij voordat hij goed en wel begonnen was. In zijn eerste heat ging hij hard de airfence in en brak hij zijn sleutelbeen. Daarmee stond er achter zijn naam verder alleen nog maar een rijtje N’s. Geen punten, geen vervolg, vooral veel pijn. Soms is de airfence je beste vriend, maar nog steeds geen zachte.

Marius Kircher uit Duitsland maakte in Scheeßel juist zijn terugkeer in het WK na zijn zware crash in Roden tijdens de eerste ronde. De Duitser begon sterk met een vierde plek in heat twee, maar daarna werd het lastiger met twee nullen en een uitvalbeurt. Geen sprookjescomeback dus, maar wel terug aan het lint. Dat telt ook.

Stand: Neave los, Boughen achtervolgt

In het kampioenschap staat Neave nu aan kop met 109 punten. Boughen volgt met 104 punten, terwijl Bell dankzij zijn overwinning oprukt naar 91 punten. Pelegrin staat vierde met 85 punten en Krajčovič blijft dichtbij met 84. Svedik heeft met 73 punten nog aansluiting, maar de Ducati-mannen en Bell hebben de toon stevig gezet.

Voor de Nederlanders blijft vooral Hamstra interessant. Hij staat nu zestiende met 32 punten en mag de komende Europese ronden verder bouwen. Van Meer staat achttiende met 28 punten na zijn sterke optreden in Scheeßel, De Vries opent zijn WK-score met zes punten en Maikel Dijkstra blijft op elf. Volgende halte: King’s Lynn op 29 augustus. Tijd voor thee, regen en waarschijnlijk weer veel te veel drama.

Word Supporter

Browse zonder ads & tracking en steun de site. Vanaf €2,08 per maand!

  • Geen advertenties
  • Toegang tot de app
  • Steun de site

De uitslag

R Naam Nat 1 2 3 4 P
1 Jack Bell GB 5 7 7 6 25
2 Tim Neave GB 6 6 6 7 25
3 Ondrej Svedik CZ 7 7 7 5 26
4 Ashton Boughen GB 7 7 7 7 28
5 Thomas Hunt GB 4 5 6 6 21
6 Menno van Meer NL 5 6 5 7 23
7 Nikita Alyani DE 6 3 5 4 18
8 Gerard Bailo Pelegrin ES 7 6 6 6 25
9 Saku Purtilo FI 6 4 4 3 17
10 Ervin Krajčovič CZ 4 5 5 5 19
11 Stanislav Ohorodnik UA 1 2 1 5 9
12 Santiago Arangio AR 3 1 2 1 7
13 Stef Hamstra NL 5 2 3 3 13
14 Conny Ivarsson SE 2 5 4 1 12
15 Jarno de Vries NL 3 3 3 4 13
16 William Bonnici FR 0 4 1 2 7
17 Thomas Albers DE 2 3 4 4 13
18 Gary Birtwistle GB 2 2 3 2 9
19 Daniele Tonelli IT 1 4 1 3 9
20 Sammy Halbert US 3 0 2 2 7
21 Marius Kircher DE 4 0 0 R 4
22 Antonin Bergeron FR 0 1 2 0 3
23 Sebastian Thalheim DE 1 M N N 1
24 SΓ©bastien Jeanpierre FR F N N N 0

Foto's (194)

Word lid van Baansportfansite!

Blijf op de hoogte van alle baansport evenementen

  • Gratis account aanmaken
  • Word Supporter, zonder advertenties & tracking
  • Steun de website
Registreer gratis